จั่นเจาเอ๋ยจั่นเจา เจ้าจะปากแข็งกับข้าไปได้ซักกี่น้ำกัน
posted on 22 Nov 2009 13:54 by zhenxingzhenyi in FICTION
เมื่อเร็ว ๆ นี้ศาลไคฟงได้รับพระราชทาน(คอมพิวเตอร์)สมองกลอัจฉริยะมาเครื่องหนี่ง ในขณะที่เจ้าหน้าที่ศาลบางคนแอบอู้งานลาดตระเวนมาเล่นเน็ตอยู่นั้นเองจั่นเจาที่เพิ่งจะเสร็จจากการเดินตรวจตรารอบเมืองก็กลับมาพบเข้าพอดี
"พวกเจ้าทำอะไรน่ะ เอาเวลางานมานั่งสุมหัวเล่นเจ้าสมองกลแบบนี้ได้ยังไง รีบ ๆ กลับไปทำงานเดี๋ยวนี้เลย"
หลังจากที่จั่นเจายึดเจ้าสมองกลมาได้แล้วก็ลองดับเบิ้ลคลิ๊กไอคอนบนหน้าจอดูเล่น ๆ นัยน์ตาคมกริบเหลือบไปเห็น ไอคอนนึงที่ชื่อว่า “CAM FROG”(ส่องกบ)
จั่นเจาคิดในใจ จะลองเปิดเข้าไปดูดีมั้ยน้า แต่ว่าอย่าเลยดีกว่า ข้าไม่เคยสนใจเรื่องพรรค์นั้นอยู่แล้ว เอ..แต่คิดอีกทีลองดูซักหน่อยคงไม่เป็นไรถือซะว่าเป็นการเปิดโลกทัศน์รับสิ่งใหม่ ๆ ละกัน 555+
ขณะที่จั่นเจาเลื่อนเม้าส์กำลังจะคลิ๊กเข้าไปดูไป๋อวี้ถังก็โผล่มาทางด้านหลังแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง
"เฮ่ แมวเหมียว วันนี้เจ้าลาพักร้อนรึไง"
=[]= (งานเข้าข้าอีกจนได้)
"ตกใจอะไรกันเล่า ข้าแค่แวะมาป่วนตามปกติเท่านั้นเอง นั่นเจ้ากำลังจะทำอะไรน่ะ ขอข้าดูด้วยคนสิ" ^ ^
จั่นเจาลุกพรวดจากเก้าอี้หันหลังไปเผชิญหน้ากับไป๋อวี้ถัง ความจริงแล้วเขาไม่ต้องการให้อีกฝ่ายเห็นว่าตนกำลังส่องกบอยู่
"ไป๋อวี้ถัง จะ เจ้ามาหาข้ามีธุระอันใดรึเปล่า"
"ช่วงนี้เกาะเสี้ยนคงสถานการณ์ปกติดี ข้าก็เลยถือโอกาสแว๊บเข้ามาเที่ยวในเมืองไคฟง" (ความจริงแล้วก็ตั้งใจมาหาเจ้านั่นแหละ)
จั่นเจาบ่นพึมพำเบา ๆ รู้อย่างนี้ตรูลาพักร้อนไปเที่ยวพัทยากับท่านกงซุนแต่เนิ่น ๆ ดีกว่า
"ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มีวันทิ้งข้าหรอก"
"อย่าสำคัญตัวเองผิดไปหน่อยเลย เจ้าหนูขนร่วง"
"แมวขี้เหม็น"
(แล้วหนูอย่างเจ้าขี้ไม่เหม็นหรือไงฟะ)
"ว่าแต่ บ่ายนี้มีอะไรกินมั่ง ตั้งแต่เช้ามาข้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย"
"หนูนาย่าง แย้ลนไฟ"
"นี่เจ้ากล้าล้อเลียนท่านห้าอย่างข้ารึ"
"เจ้าไม่ใช่ฮ่องเต้ข้าจะกลัวทำไม"
"ได้ข่าวว่าเจ้าไปสืบคดีแม่นางเหมี่ยนมารึ เป็นยังไงได้เบาะแสอะไรเพิ่มบ้างมั้ย"
........
"เฮ่ ว่ายังไงเล่า ข้ากำลังพูดกับเจ้าอยู่นะ"
"เจ้านี่แปลกคน พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย แต่ไม่เป็นไรวันนี้ข้าอารมณ์ดี จะปล่อยให้เจ้าส่องกบไปก่อนละกัน"
"ไม่ล่ะ ข้าเบื่อแล้ว"
"เยี่ยเอ๋อร์จะว่างมั้ยน้า ไม่ได้เจอตั้งนาน ข้าไปหานางที่ชุนฟงโหลวดีกว่า"
"ข้าบอกว่า ข้าว่างแล้ว"
"ไป๋อวี้ถัง!
"ว่าไง เจ้าจะไปหาเยี่ยเอ๋อร์กะข้าด้วยรึ"
"เจ้าจะไปตายที่ไหนก็ไป"
"แมวเหมียว อย่างอนข้าสิ เจ้าก็รู้ว่าหลังจากเหตุการณ์คืนนั้นแล้ว ข้ารู้สึกยังไง ข้าก็แกล้งแหย่เจ้าไปงั้นเองอย่าโกรธเลยน่า"
คืนนั้นคืนไหนไม่ทราบ! จั่นเจาพูดพลางยกจอกน้ำชาขึ้นมาจิบ
"ก็คืนที่...เจ้ากับข้า... ช่างเถอะ ในเมื่อเจ้าไม่ได้ใส่ใจจะจดจำ ก็ดี ข้าจะได้ไม่รู้สึกผิด"
"เจ้าหนูปัญญาอ่อน เจ้าฟันข้าตั้งหลายคืน ข้าจะรู้ไหมว่าคืนไหน" >///<
"หน้าเจ้าเวลาอายนี่ น่าจับกดซะจริง" ^ ^
อวี้ถัง! จั่นเจากระแทกจอกน้ำชาลงบนโต๊ะอย่างแรงจนน้ำชากระฉอกใส่เสื้อตัวเอง"
"เสื้อเจ้าเปื้อนหมดแล้ว มา เดี๋ยวข้าจะพาไปเปลี่ยนนะ" ^ ^
"ตามใจเจ้าสิ"
"เสี่ยวเอ้อร์ ขอห้องพักให้ข้า 1 ห้อง"
"บ้านข้าก็อยู่แถวนี้เองนะ คิดอะไรอกุศลอยู่หรือเปล่าพี่ไป๋"
"ป่าวซะหน่อย กลางวันแสก ๆ ข้าไม่คิดจะทำอะไรเจ้าหรอก ไป๋น้อยของข้ามักขี้เกียจตอนกลางวัน" ^ ^
=[]=
"หรือว่าเจ้าอยากล่ะ" ^ ^
ม๊ายยยยยยยย! (เสียงสูงปรี๊ด)
"จะว่าไป ใต้เท้าเปากับฮูหยินคงสบายดีสินะ"
"พี่จะถามทำไม" (ไม่เห็นจะถามถึงสารทุกข์สุก ๆ ดิบ ๆ ของข้าบ้างเลยว่าสบายดีไหม)
(ข้าย่อมรู้อยู่แล้วว่าเจ้าสบายดี ไหนเลยจะต้องถามอีก)
(อย่ามาอ่านความคิดคนอื่นสิ -*-)
จั่นเจาขี้เกียจต่อปากต่อคำกับอีกฝ่ายก็เลยขอตัวขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุดลำลองเสร็จแล้วจึงกลับลงมา
"แมวเหมียว ข้าอยากถามเจ้ามานานแล้ว ทำไมเจ้าชอบใส่ชุดสีน้ำเงิน นาน ๆ ครั้งจึงจะเห็นว่าเจ้าใส่สีแดง
"ก็สีน้ำเงิน...มันไม่ฉูดฉาดจนเกินไป หรือพี่จะให้ข้าใส่สีชมพู"
"อย่าแม้แต่จะคิด ข้าไม่ชอบสีชมพู เจ้าใส่อย่างนี้ก็ดีอยู่แล้ว"
"อืม"
"แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร ธุระของข้าที่มาหาเจ้าในวันนี้ก็คือ"
"อะไร" จั่นเจานั่งนิ่งรอฟังคำตอบของอีกฝ่ายอย่างใจจดใจจ่อ
"คือ ว่าข้าอยากจะฟังคำว่า รัก จากปากของเจ้า"
...........
"เจ้าเงียบไปอย่างนี้ คิดจะบ่ายเบี่ยงอะไรข้าอีกล่ะ"
^ ^ "สงสัยพี่จะฝันกลางวันข้าไม่พูดหรอก"
ไป๋อวี้ถังลองหยิกแก้มตัวเองเบา ๆ โอ๊ย...เจ็บ "ข้าไม่ได้กำลังฝันไป" เขามองสบสายตาจั่นเจาก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงเรียบ
"แมวเหมียว บอกความในใจกับข้ามาเถอะ"
>///<
"พี่ไป๋ ข้ารักพี่แล้วยังไงล่ะ วาจามันสำคัญกว่าการกระทำเช่นนั้นหรือ"
จั่นเจาพลั้งปากเผลอพูดความในใจออกไป
"ในที่สุดเจ้าก็ยอมพูดซักที ว่าเจ้ารักข้า รู้มั้ย ข้ารอคอยคำนี้มานานแค่ไหน สามปีที่เราจากกัน ข้าแทบกินไม่ได้ นอนไม่หลับ เฝ้าคิดถึงแต่ช่วงเวลาที่เรามีความสุขร่วมกัน" (แต่เอ๋ รู้สึกข้าจะสุขคนเดียวซะมากกว่า) 555+
"พี่พูดอะไรของพี่อย่างน๊านนนนนน"
จบดีกว่านะจ๊ะ
edit @ 22 Nov 2009 20:09:25 by [G]uang MinG Zuosh[I]