FICTION

 

เมื่อเร็ว ๆ นี้ศาลไคฟงได้รับพระราชทานสมองกลอัจฉริยะ (คอมพิวเตอร์)  มาเครื่องหนี่ง ในขณะที่เจ้าหน้าที่ศาลบางคนแอบอู้งานลาดตระเวนมาเล่นเน็ตอยู่นั้นเองจั่นเจาที่เพิ่งจะเสร็จจากการเดินตรวจตรารอบเมืองก็กลับมาพบเข้าพอดี

"พวกเจ้าทำอะไรน่ะเอาเวลางานมานั่งสุมหัวเล่นเจ้าสมองกลแบบนี้ได้ยังไง รีบ ๆ กลับไปทำงานเดี๋ยวนี้เลย"

หลังจากที่จั่นเจายึดเจ้าสมองกลมาได้แล้วก็ลองดับเบิ้ลคลิ๊กไอคอนบนหน้าจอดูเล่นๆ นัยน์ตาคมกริบเหลือบไปเห็น ไอคอนนึงที่ชื่อว่า “CAM FROG” (ส่องกบ)

จั่นเจาคิดในใจ จะลองเปิดเข้าไปดูดีมั้ยน้า แต่ว่าอย่าเลยดีกว่า ข้าไม่เคยสนใจเรื่องพรรค์นั้นอยู่แล้วเอ..แต่คิดอีกทีลองดูซักหน่อยคงไม่เป็นไรถือซะว่าเป็นการเปิดโลกทัศน์รับสิ่งใหม่ ๆละกัน 555’

ขณะที่จั่นเจาเลื่อนเม้าส์กำลังจะคลิ๊กเข้าไปดูไป๋อวี้ถังก็โผล่มาทางด้านหลังแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง

"เฮ่ แมวเหมียววันนี้เจ้าลาพักร้อนรึไง"

=[]= (งานเข้าข้าอีกจนได้)

"ตกใจอะไรกันเล่าข้าแค่แวะมาป่วนตามปกติเท่านั้นเอง นั่นเจ้ากำลังจะทำอะไรน่ะ ขอข้าดูด้วยคนสิ"^ ^

จั่นเจาลุกพรวดจากเก้าอี้หันหลังไปเผชิญหน้ากับไป๋อวี้ถังความจริงแล้วเขาไม่ต้องการให้อีกฝ่ายเห็นว่าตนกำลังส่องกบอยู่

"ไป๋อวี้ถังจะ เจ้ามาหาข้ามีธุระอันใดรึเปล่า"

"ช่วงนี้เกาะเสี้ยนคงสถานการณ์ปกติดีข้าก็เลยถือโอกาสแว๊บเข้ามาเที่ยวในเมืองไคฟง" (ความจริงแล้วก็ตั้งใจมาหาเจ้านั่นแหละ)

จั่นเจาบ่นพึมพำเบา ๆ "รู้อย่างนี้ตรูลาพักร้อนไปเที่ยวพัทยากับท่านกงซุนแต่เนิ่น ๆ ดีกว่า"

"ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มีวันทิ้งข้าหรอก"

"อย่าสำคัญตัวเองผิดไปหน่อยเลยเจ้าหนูขนร่วง"

"แมวขี้เหม็น"

(แล้วหนูอย่างเจ้าขี้ไม่เหม็นหรือไงฟะ)

"ว่าแต่ บ่ายนี้มีอะไรกินมั่งตั้งแต่เช้ามาข้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย"

"หนูนาย่างแย้ลนไฟ"

"นี่เจ้ากล้าล้อเลียนท่านห้าอย่างข้ารึ"

"เจ้าไม่ใช่ฮ่องเต้ข้าจะกลัวทำไม"

"ได้ข่าวว่าเจ้าไปสืบคดีแม่นางเหมี่ยนมารึเป็นยังไงได้เบาะแสอะไรเพิ่มบ้างมั้ย"

........

"เฮ่ ว่ายังไงเล่าข้ากำลังพูดกับเจ้าอยู่นะ"

"เจ้านี่แปลกคนพูดด้วยก็ไม่พูดด้วย แต่ไม่เป็นไรวันนี้ข้าอารมณ์ดี จะปล่อยให้เจ้าส่องกบไปก่อนละกัน"

"ไม่ล่ะ ข้าเบื่อแล้ว"

"เยี่ยเอ๋อร์จะว่างมั้ยน้าไม่ได้เจอตั้งนาน ข้าไปหานางที่ชุนฟงโหลวดีกว่า"

"ข้าบอกว่าข้าว่างแล้ว"

"ไป๋อวี้ถัง !!"

"ว่าไง เจ้าจะไปหาเยี่ยเอ๋อร์กะข้าด้วยรึ"

"เจ้าจะไปตายที่ไหนก็ไป"

"แมวเหมียวอย่างอนข้าสิ เจ้าก็รู้ว่าหลังจากเหตุการณ์คืนนั้นแล้ว ข้ารู้สึกยังไง ข้าก็แกล้งแหย่เจ้าไปงั้นเองอย่าโกรธเลยน่า"

คืนนั้นคืนไหนไม่ทราบ!จั่นเจาพูดพลางยกจอกน้ำชาขึ้นมาจิบ

"ก็คืนที่...เจ้ากับข้า...ช่างเถอะ ในเมื่อเจ้าไม่ได้ใส่ใจจะจดจำ ก็ดี ข้าจะได้ไม่รู้สึกผิด"

"เจ้าหนูปัญญาอ่อนเจ้าฟันข้าตั้งหลายคืน ข้าจะรู้ไหมว่าคืนไหน" >///<

"หน้าเจ้าเวลาอายนี่น่าจับกดซะจริง" ^ ^

อวี้ถัง! จั่นเจากระแทกจอกน้ำชาลงบนโต๊ะอย่างแรงจนน้ำชากระฉอกใส่เสื้อตัวเอง"

"เสื้อเจ้าเปื้อนหมดแล้วมา เดี๋ยวข้าจะพาไปเปลี่ยนนะ" ^ ^

"ตามใจเจ้าสิ"

"เสี่ยวเอ้อร์ขอห้องพักให้ข้า 1 ห้อง"

"บ้านข้าก็อยู่แถวนี้เองนะคิดอะไรอกุศลอยู่หรือเปล่าพี่ไป๋"

"ป่าวซะหน่อยกลางวันแสก ๆ ข้าไม่คิดจะทำอะไรเจ้าหรอก ไป๋น้อยของข้ามักขี้เกียจตอนกลางวัน"^ ^

=[]=

"หรือว่าเจ้าอยากล่ะ" ^ ^

ม๊ายยยยยยยย !! (เสียงสูงปรี๊ด)

"จะว่าไป ใต้เท้าเปากับฮูหยินคงสบายดีสินะ"

"พี่จะถามทำไม"(ไม่เห็นจะถามถึงสารทุกข์สุก ๆ ดิบ ๆ ของข้าบ้างเลยว่าสบายดีไหม)

(ข้าย่อมรู้อยู่แล้วว่าเจ้าสบายดีไหนเลยจะต้องถามอีก)

(อย่ามาอ่านความคิดคนอื่นสิ-*-)

จั่นเจาขี้เกียจต่อปากต่อคำกับอีกฝ่ายก็เลยขอตัวขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุดลำลองเสร็จแล้วจึงกลับลงมา

"แมวเหมียวข้าอยากถามเจ้ามานานแล้ว ทำไมเจ้าชอบใส่ชุดสีน้ำเงิน นาน ๆ ครั้งจึงจะเห็นว่าเจ้าใส่สีแดง

"ก็สีน้ำเงิน...มันไม่ฉูดฉาดจนเกินไปหรือพี่จะให้ข้าใส่สีชมพู"

"อย่าแม้แต่จะคิดข้าไม่ชอบสีชมพู เจ้าใส่อย่างนี้ก็ดีอยู่แล้ว"

"อืม"

"แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรธุระของข้าที่มาหาเจ้าในวันนี้ก็คือ"

"อะไร"จั่นเจานั่งนิ่งรอฟังคำตอบของอีกฝ่ายอย่างใจจดใจจ่อ

"คือ ว่าข้าอยากจะฟังคำว่ารัก จากปากของเจ้า"

...........

"เจ้าเงียบไปอย่างนี้คิดจะบ่ายเบี่ยงอะไรข้าอีกล่ะ"

^ ^ "สงสัยพี่จะฝันกลางวันข้าไม่พูดหรอก"

ไป๋อวี้ถังลองหยิกแก้มตัวเองเบาๆ โอ๊ย...เจ็บ "ข้าไม่ได้กำลังฝันไป" เขามองสบสายตาจั่นเจาก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงเรียบ

"แมวเหมียวบอกความในใจกับข้ามาเถอะ"

>///<

"พี่ไป๋ ข้ารักพี่แล้วยังไงล่ะวาจามันสำคัญกว่าการกระทำเช่นนั้นหรือ"

จั่นเจาพลั้งปากเผลอพูดความในใจออกไป

"ในที่สุดเจ้าก็ยอมพูดซักทีว่าเจ้ารักข้า รู้มั้ย ข้ารอคอยคำนี้มานานแค่ไหน สามปีที่เราจากกัน ข้าแทบกินไม่ได้นอนไม่หลับ เฝ้าคิดถึงแต่ช่วงเวลาที่เรามีความสุขร่วมกัน" (แต่เอ๋ รู้สึกข้าจะสุขคนเดียวซะมากกว่า)555+

"พี่พูดอะไรของพี่อย่างน๊านนนนนน"

จบดีกว่านะจ๊ะ

edit @ 13 Jun 2010 23:32:24 by [G]uang MinG Zuosh[I]

 

ก่อนที่จะเริ่มเข้าสู่หัวข้อคำถาม “อยากรู้จริงปะ” ของทางรายการ ผมขอให้คุณช่วยแนะนำตัวกับทุก ๆ คนในห้องส่งด้วยนะครับ

ข้าไป๋อวี้ถัง ฉายาหนูขนทอง จอมยุทธหนุ่มเจ้าสำราญแห่งเกาะเสี้ยนคง ^ ^ 

1. ที่มาของชื่อ และความหมาย อืม...อันนี้ข้าเองก็ชักไม่แน่ใจเพราะไม่ได้เป็นคนตั้งชื่อเองซะด้วยสิ เอาเป็นว่าข้าม ๆ

บอกเพศที่แท้จริงของคุณ ชาย หญิง ทอม ดี้ เกย์ เลสเบี้ยน ไบเซ็กส์ชวล ชาย --* (คำถามบ้าอะไรฟระ นัยน์ตาคนตอบฉายแววขุ่นเคืองอยากจะโดนคมกระบี่ของข้าพาดคอรึไง)

2. อายุ 18 

3. สถานที่เกิด เกาะเสี้ยนคง 

4. มีพี่น้องกี่คน 2 คนนอกจากนั้นเป็นพี่ร่วมสาบานของข้าทั้งหมด 

5. คิดว่าตัวเองหน้าตาดีมั้ย ปฏิมากรรมชิ้นเอกของโลกที่เคยมีมา ^ ^ 

6. ฉายาขำ ๆ ที่เพื่อนเรียก ไม่มีวุ้ย

(ผู้ไม่ประสงค์จะเอ่ยนามตะโกนมาทางเวที - หนูขนร่วง!!) คนตอบลุกขึ้นพรวดจากโซฟา ใครมันบังอาจเรียกข้าแบบนี้สงสัยจะไม่เคยตายใช่มั้ย...

จึ๋ย =[]= (ผู้ชมในห้องส่งหันมามองบนเวทีเป็นตาเดียว)